Yine kendimle birlikteyim.Yaklaşık 3-4 sene önce yazdığım şiirde yansıtmak istediğim duygularımın aynılarını şu anda hiç bir fark olmadan hissediyorum.Yaklaşık 6 yıllık bir birikim.4 sene önce neyse şu anda yine aynı.Ne verdiği acı,ne de verdiği mutluluk tarif edilebilir.Her ikiside tam uç noktada.Gidebileceğim en uç nokta.Ne daha fazla acı duyabilirim,ne de daha fazla mutlu olabilirim.Ortalaması ise sürekli kayma yapıyor.Bu ufak gibi görünen kaymalar diğer tüm acı ve mutluğu silip süpürüyor.Sadece kendisi kalıyor.Bu konuda acı duyduğumda diğer tüm mutluluklarımı, mutluluk duyduğumda ise diğer tüm acılarımı unutuyorum.
Peki ama bu nereye kadar böyle gidecek?
Bir yanım;
Diğer yanım;
Beynim;
Kalbim;
Ben;
Peki ya SEN?
Günlüğümde paylaştığım hiç bir şey için doğruluk garantisi veremem. Bazen içimden geleni, bazen olması gerekeni, bazen yaşadığımı, bazen düşündüğümü, bazende istediğimi yazıyorum. Amacım kesinlikle birilerini yanıltmak, kırmak, sevindirmek değildir. En genel amacım piskolojik olarak rahatlamaktır. Bunun dışındaki ender amaçlarımdan birkaçıda paylaşmak, bir şeyleri ıspatlamak ve kendimi tanıtmaya çalışmaktır. Yazdığım hiç bir şeye inanmak ve hiç bir şeyi uygulamak zorunda değilsiniz. Hatta okumanız bile zorunlu değildir. Tüm bunların yanında yazdığım herşeyi paylaşma özgürlüğünüz bulunmaktadır. İstediğiniz gibi, istediğiniz yerde, istediğiniz zaman, istediğiniz kişilerle paylaşabilirsiniz.Bunun için bir şart belirlemem gerekirse tek şartım "Hiç bir şey için doğruluk garantisi vermiyorum" notu ile birlikte paylaşmanız olacaktır.
Yazan, çizen, düşünen, belirten, ifade eden, açıklamaya çalışan... kısacası gördüğünüz, okuduğunuz, hissettiğiniz, düşündüğünüz herşeyin sebeblerinden birisi benim. Bu yüzden herşeyi unutmanızı tavsiye ederim. Eğer unutmazsanız bu sizin probleminiz olacaktır artık.
Yazdığım herşeyi özgür iradem ile yazdığımı belirtmek istiyorum. Ben Murat Demir.
Yorumlar
Yeni yorum gönder